Η αυτοκαταστροφική πορεία, των δυο τελευταίων χρόνων που ακολουθήθηκε, από τους κυβερνώντες, με την αδιαπραγμάτευτη είσοδο της χώρας στο μόνιμο «μηχανισμό στήριξης και διάσωσης», συνοδεύτηκε δυστυχώς από εξωπραγματικές απαιτήσεις για σύνθλιψη μισθών και συντάξεων, μείωση εισοδημάτων και έκτος ορίων συρρίκνωση του οικογενειακού προϋπολογισμού που οδηγεί σε χρεοκοπία, φτώχεια, ανέχεια και επαιτεία ένα λαό ο οποίος έχει διαγνωστεί με «οξεία εθνική κατάθλιψη».
Η πολιτική και οικονομική απαξίωση και εξαθλίωση στις μέρες της μνημονιακής κρίσης προκαλεί τρομακτικές παρενέργειες σε όλα τα κοινωνικά στρώματα και σε όλες τις εκφάνσεις της δημόσιας ή προσωπικής ζωής των πολιτών.
Ο δημοσιονομικός μας εκτροχιασμός, αποτέλεσμα της χρόνιας αναποτελεσματικότητας του κράτους, σε όλους τους τομείς και η παντελή απουσία των θεσμών, μαζί με την απαράδεκτη ανυπαρξία του δημοσίου ελεγκτικού μηχανισμού έως και σήμερα είναι, σίγουρα, κάποιοι από τους λόγους για την χρόνια και αυξητική ροπή των ελλειμμάτων της ελληνικής οικονομίας που μας οδήγησαν στο σημερινό αδιέξοδο.
Έτρεφαν ένα αχόρταγο κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό σύστημα που μετατράπηκε σε κακόβουλο τέρας μυθολογικών διαστάσεων του οποίου η ακόρεστη πεινά κατασπάραξε τη σάρκα μας και τώρα τρώει τα σωθικά μας.
Σύσσωμη η ελληνική κοινωνία, ζητά να αποδοθούν οι ευθύνες.
Σίγουρα κάποιοι φταίνε και την ευθύνη για την εφαρμογή της καταστροφικής πολιτικής ξέρουμε ποιοι την έχουν, το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία.
Στις επόμενες εκλογές, όποτε αυτές γίνουν, πρέπει εμείς, το εκλογικό σώμα, να αποδείξουμε με την ισχύ της ψήφου μας, έστω για μια φορά, ότι δεν ξεχνούμε και δεν συγχωρούμε την ανεπίτρεπτη συμπεριφορά και μεταχείριση που μας έδειξαν. Πρέπει να το ΠΡΑΞΟΥΜΕ.
Όμως, μέχρι την ώρα των εκλογών και την καθοριστική «στιγμή της αληθείας», επιβάλετε να δούμε τα γεγονότα σε πρώτο πλάνο. Να καθορίσουμε τις προτεραιότητες μας.
Πλέον, με μόνη σώφρων επιλογή τη παραμονή (με κόστος) της Ελλάδας στην ευρωζώνη πρέπει να προχωρήσουμε στην τήρηση των όρων ώστε να καμφθούν οι διεθνείς φόβοι και αντιδράσεις για την πορεία των διαρθρωτικών και μεταρρυθμιστικών αλλαγών ως προς την σταθεροποίηση του δημοσιονομικού προβλήματος και να ξεκαθαρίσει επιτέλους η οριστική και αμετάκλητη παραμονή μας στο κοινό νόμισμα.
Πρέπει να πλεύσουμε σε ήρεμα νερά, ώστε με ασφάλεια και καθαρό μυαλό να εφαρμόσουμε τις αναγκαίες πολιτικές για την αναθεμελίωση της χώρας.
Όσο δύσκολο ή ακατόρθωτο εάν ακούγεται πρέπει να το επιτύχουμε.
