8 Μαρτίου - Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

Σήμερα 8 Μαρτίου γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας και παράλληλα συμπληρώνονται 61 χρόνια από την ψήφιση του νόμου που αναγνώρισε στις γυναίκες το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι.

Τιμάμε σήμερα όλες τις γυναίκες, από την πρωτοπόρο Ελληνίδα φεμινίστρια Καλλιρρόη Παρέν που ξεκίνησε τους αγώνες για ισότητα το 1870 και δικαιώθηκε το1975 -με την αναγνώριση από το σύνταγμα της ισότητας των δυο φύλων- ως την σύγχρονη γυναίκα του 2013 που δεν παύει να διεκδικεί τα δικαιώματα της.

Σαν σήμερα 8 Μαρτίου του 1908, 15.000 γυναίκες παρέλασαν στη νέα Υόρκη διεκδικώντας λιγότερες ώρες εργασίας, καλύτερο μισθό και δικαίωμα ψήφου με κυρίαρχο σύνθημα «ψωμί και τριαντάφυλλα», με το ψωμί να συμβολίζει την οικονομική αυτάρκεια και τα τριαντάφυλλα την καλύτερη ποιότητα ζωής.

Από την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας δεν μπορούν να λείπουν τα λουλούδια ,τα τριαντάφυλλα, για τα οποία αγωνίστηκαν να διεκδικήσουν μαζί με την αξιοπρέπεια και τον σεβασμό στους αγώνες τους.

Μετά τις συνθήκες του Μάαστριχ, του Άμστερνταμ και διαφόρων κοινοτικών οδηγιών για την ισότητα των δυο φύλων, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο σε πολλές περιπτώσεις,απεφάνθη εξασφαλίζοντας την αναγνώριση και τον σεβασμό των δικαιωμάτων των γυναικών στην ισότητα μεταχείρισης και αμοιβής, στις συνθήκες πρόσληψης και απασχόλησης,στην εκπαίδευση και κατάρτιση, την καλύτερη πρόσβαση σε θέσεις ευθύνης, στην καταπολέμηση της ανεργίας των γυναικών.

Πρέπει να στηρίξουμε την δέσμευση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την προάσπιση της αξιοπρέπειας και σεβασμού των γυναικών και της ισότητας των δυο φύλων, προκειμένου η κοινωνία να εμπλουτιστεί με τις γυναικείες άξιες και την προσήλωση τους στον αγώνα για μια κοινωνία πιο ανθρώπινη.

Μια μεγάλη Γυναίκα και πρωτοπόρος φεμινίστρια έλεγε:

«Αν λείπει η γυναίκα, λείπουν τα πάντα. Σαν μητέρα επηρεάζει τον άνδρα στα παιδικά χρόνια. Μόνο από αυτή παίρνει τα πρώτα νοήματα από την σπουδαία επιστήμη της ζωής. Σαν αγαπημένη, τον επιρεάζει σε όλη τη νεότητα του. Σαν σύζηγος στα τρία τέταρτα της ζωής του. Και σαν θυγατέρα, τον επιρεάζει στα γεράματα του...».

Η ίδια, "έσβησε" προφέροντας αυτές τις λέξεις:

«Πιστεύω στην ακαταμάχητη πρόοδο που είναι κυρίαρχη στον κόσμο».

Μερικές σκέψεις

Σήμερα 27 Φεβρουαρίου, ανακοινώθηκε από την Κυβέρνηση και τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης συμφωνία με καπνοβιομηχανία όπου προβλέπει για την τριετία 2013-2015 την απορρόφηση του 50% της ελληνικής εγχώριας παραγωγής καπνού σε «ανταγωνιστικές τιμές». Παρότι γενικά διαφωνώ με την κυβερνητική πολιτική δεν μπορώ να παραβλέψω την σημαντικότητα της συγκεκριμένης συμφωνίας. Δεν θα σχολιάσω πόσο ανταγωνισ...τικές είναι συμφωνημένες τιμές, αυτό θα το κάνουν οι ίδιοι οι παραγωγοί, ούτε θα εντρυφήσω σε γενικότερα ζητήματα αγροτικής πολιτικής, γράφω γιατί νομίζω ότι πρόκειται για μία από τις ελάχιστες ενθαρρυντικές ειδήσεις το τελευταίο διάστημα που αφόρα τον πρωτογενή αγροτικό τομέα και τους δοκιμαζόμενους αγρότες. Δεν είμαι «ειδικός» σε ζητήματα αγροτικής οικονομίας απλά το συγγενικό μου περιβάλλον περιλαμβάνει αρκετούς που ασχολούνται βιοποριστικά και κατά αποκλειστικότητα με την αγροτική εκμετάλλευση.

Φυσικά, όταν λέω εκμετάλλευση μη πάει ο νους σε μεγάλο-γαιοκτήμονες, μεγάλο-αγρότες με υπερσύγχρονα μηχανήματα και «διαστημικά» τρακτέρ. Λίγα σκόρπια στρεμματάκια από δω κι από κει, μεροκάματο με πολύ αγγαρεία κούτσα-κούτσα να βγει η χρονιά από άξιους ανθρώπους που με μόχθο ανάθρεψαν και τα παιδιά των παιδιών τους ενώ ακόμη και τώρα εν μέσω κρίσης, δεν έχουν σταματήσει να τους βοηθούν όσο μπορούν .

Σήμερα όπου οι συνθήκες επιβάλουν την αναθεώρηση του τρόπου σκέψης των πολιτών σε πολλά ζητήματα, έχουμε την ολοένα αυξανόμενη επιστροφή τους στα πάτρια εδάφη, «επιστροφή στις ρίζες», πίσω στο χωριό για απασχόληση στα χωράφια του παππού και της γιαγιάς, σε αναζήτηση εναλλακτικών μορφών καλλιέργειας.

Δεν υπάρχουν άλλες επιλογές, δεν υπάρχει κάτι άλλο στην πόλη. Η μεγάλες αστικές περιοχές βίωσαν και εξακολουθούν να βιώνουν πρώτα και περισσότερο την μεγάλη ανεργία που πλήττει την χώρα. Στην περιφέρεια, στην επαρχία, στα χωριά δεν υπάρχουν άλλες επαγγελματικές ευκαιρίες. Υπάρχουν όμως τα χωράφια, με τις καλλιέργειες των διαφόρων ποικιλιών καπνού που για πολλά χρόνια έθρεφαν έντιμους αγρότες και τις οικογένειες τους και εξακολουθούν -όπως ανακοινώνεται- να αποτελούν σωσίβιο στις σημερινές κατακλυσμιαίες καταστάσεις.

Πολλοί από τους φίλους δεν γνωρίζουν πόσο απαιτητική είναι η εργασία στα καπνά. Είναι η δυσκολότερη –ίσως- αγροτική εργασία λόγο της ιδιαίτερα κοπιαστικής χειρονακτικής συλλογής και επεξεργασίας. Φανταστείτε να πηγαίνετε -πολλές φόρες- νύχτα για συλλογή με τους προβολείς (σε περιόδους με ασυνήθιστα αυξημένη θερμοκρασία) γιατί αλίμονο να βρεθείς κατακαλόκαιρο «ντάλα» μεσημέρι με 40 βαθμούς κελσίου να κόβεις ένα-ένα τα καπνόφυλλα.

Δεν έχω συνολική ιδία εμπειρία αλλά έχω βρεθεί με «βετεράνους» συγγενείς στο «πατσάλιασμα» όπου οι γηραιότεροι γελώντας μου διηγούνταν, πως, τα νεώτερα μέλη προσπαθούσαν (είτε μέρα είτε νύχτα μερικοί επιτυχώς άλλοι ανεπιτυχώς) να αποφύγουν την συγκομιδή από το χωράφι.

Σκέπτομαι λοιπόν όσους θα έχουν –πάλι- τα «κότσια» να σπείρουν τα ιδιαίτερα απαιτητικά καπνά τους ενώ παράλληλα φέρνω στο μυαλό μου τις διάφορες ατάκες -που ακούμε όλοι- από τα έδρανα της βουλής των ελλήνων και το πρώτο που περνά από το μυαλό μου: εάν κάποιοι κυριολεκτικά και μεταφορικά «ΔΕΝ ΜΑΣΑΝΕ» είναι αυτοί οι αγρότες.